Lege Artis
Shamans Dancing Kochari (Քոչարի պարող շամանները) by Lege Artis
Hymn (Հիմն) by Lege Artis
Gentle Animal (Քնքուշ կենդանի) by Lege Artis
Seven (Յոթ) by Lege Artis
Флейта-Позвоночник (Ֆլեյտա-ողնաշար) by Lege Artis
Was Ist Los Mit Mir? (Ի՞նչ է կատարվում ինձ հետ) by Lege Artis
Karen Karslyan and Emil Petrosyan in 1996
after recording "Shamans Dancing Kochari"
- Fidget!
- Fidget!
And so Karen Karslyan and Emil Petrosyan agreed on the name, Fidget, for their new rock band the moment they pointed their fingers at it in an English-Armenian dictionary on a randomly picked page and line numbers. I was 14, he was 16, and the band was a newborn creature in the year 1993, the beginning of the Golden Age of the Armenian Rock.
Fidget; was heavily influenced by then extremely popular Nirvana, Guns N' Roses and Red Hot Chili Peppers. With a repertoir of 3-4 songs, the newly created band soon gave a concert at the so-called Khorovoy, a music school at the heart of downtown Yerevan, for a large and a wild crowd, which eventually crashed quite a few chairs that day to the ecstatic grange music of Fidget, punk absurdity of Ro De U and another groundshaking grange offensive of Smith & Wesson, the most popular star of the Armenian rock stage in mid-90s. That was Fidget's first and last concert. Before we could give another concert our musical tastes underwent significant changes.
We immersed ourselves headlong into avantgarde music. We were drawn into the realm of non-traditional tunes, at first, by such art rock bands as King Crimson, Van Der Graaf Generator, Gentle Giant, Henry Cow, and then later by the experimental orchestrations of Alfred Schnittke, Avet Terterian, Karlheinz Stockhausen, Morton Feldman, John Cage, etc. While we were enjoying our findings, Fidget was turning into a chrysalis to later transform into what we called Lege Artis in 1998. It was a duet of two guitars recording avant-garde music exclusively on the jam-session principle, impromptu. We channeled our joy and meditation, melancholy and stress into unrehearsed musical pieces that were recorded on tapes as we created them. For a short period of time our band was replenished by a keyboardist who later immigrated to Great Britain. The quality of the sound would make Lege (f)Artis a more fitting title. The music was recorded through my old half-dead stereo called Lasonic on repeatedly abused and worn-out tapes.
Lege Artis de facto ceased to exist roughly in 2004 when Emil Petrosyan immigrated to Moscow, and I to Los Angeles, CA.
Disclaimer: Be advised not to muddle this band with the Fidget and Lege Artis, which were established much later but have the same names, since ours had never been officially registered.
Lege Artis
Ab Ovo by Lege Artis
Doubtful Confidence (Կասկածելի վստահություն) by Lege Artis
Doubtful Confidence (Վարանոտ վստահություն) by Lege Artis
The Ears of a Wall (Պատի ականջները) by Lege Artis
Spring is Day After Tomorrow (Գարունը վաղը չէ մյուս օրն է) by Lege Artis
- Fidget!
- Fidget!
Այ սենց Կարեն Ղարսլյանն ու Էմիլ Պետրոսյանը համաձայնվեցին իրենց ռոք խումբը կնքել «Fidget» (ջղացնցում) անունով էն պահին, երբ մատները տնկեցին Ասմանգուլյանի անգլերեն-հայերեն բառարանում նախօրոք մտապահված անկապ էջի ու տողի համարի վրա: Ես 14 տարեկան էի, Էմիլը՝ 16, իսկ խումբը նորածին արարած 1993 թվի կեսերին՝ հայկական ռոքի Ոսկե դարի սկիզբը:
Մենք գտնվում էինք Երևանի ծայրամասերից մեկում, իսկ մեր «Fidget»-ը գտնվում էր առավելապես այն ժամանակ անչափ պոպուլյար «Nirvana»-յի, «Guns N' Roses»-ի ու «Red Hot Chili Peppers»-ի ազդեցության տակ: Դեռ 3-4 հատիկանոց երգացանկով խումբը շատ շուտով համերգ տվեց այսպես կոչված «Խառավոյ»-ում՝ Սայաթ Նովա փողոցի վրայի երաժշտական դպրոցում: Համերգին հավաքվել էր մեծաթիվ ու վայրի ժողովուրդ, որը վերջը մի քանի աթոռ հասցրեց փշրել «Fidget»-ի էքստատիկ գրանժային տարափի, «Ռո Դե Ու»-ի փանք ջրիկությունների ու 90-ականների կեսերին Հայաստանի ռոք բեմի աստղ «Smith & Wesson»-ի գրանժային նոքաութի տակ: Սա «Fidget»-ի առաջին և վերջին համերգն էր, մինչև մի նոր ելույթ կամ նոր կազմ ի մի բերելը, մեր երաժշտական ճաշակը հասցրեց զգալի փոփոխությունների ենթարկվել:
Մենք գլխովին ընկղմվեցինք ավանգարդ երաժշտության մեջ: Մեզ տարել էր ոչ-ավանդական մեղեդայնության կախարդանքը այնպիսի արթ ռոք խմբերի միջոցով, ինչպիսիք են «King Crimson», «Van Der Graaf», Gentle Giant», «Henry Cow», ապա և Ալֆրեդ Շնիթկեի, Ավետ Տերտերյանի, Կառլհայնց Շտոքհաուզենի, Մորթոն Ֆելդմանի, Ջոն Քեյջի և այլոց փորձարարական գործիքավորմամբ: Մինչ մենք ըմբոշխնում էինք մեր գտածոն, «Fidget»-ը վերածվում էր հարսնյակի, որը 1998 թ. պատռվեց՝ կերպարանափոխվելով «Lege Artis»-ի:
«Lege Artis»-ը բացառապես ջեմ սեշընի սկզբունքով, համպատրաստից, ավանգարդ երաժշտություն ձայնագրող երկու կիթառի դուետ էր: Մենք թարգմանում էինք մեր ուրախությունն ու մտավարժանքը, մելամաղձն ու սթրեսը նախապես չփորձած, հում երաժշտական կտորների, որոնք հենց ստեղծվելիս ձայնագրվում էին կասետների վրա: Մեզ կարճ ժամանակով միացավ ստեղնաշարավոր Արման Վարդանյանը, որն ապա արտագաղթեց Մեծ Բրիտանիա: Ձայնի որակը հաճախ կարելի է բնութագրել որպես ոռակ: Երաժշտությունը ձայնագրում էինք իմ հին կիսամեռ «Լասոնիկ» մագով մի քանի անգամ արդեն ձայնագրված հալից ընկած կասետների վրա:
«Lege Artis»-ը դե ֆակտո լուծարվեց 2004 թ., երբ Էմիլը արտագաղթեց Մոսկվա, իսկ ես՝ Լոս Անջելես:
Ի գիտություն. չշփոթել այս խումբը ավելի ուշ ստեղծված միևնույն անունը կրող «Fidget» և «Lege Artis» խմբերի հետ: Անունների համընկման պատճառը մեր խմբի երբևէ պաշտոնապես գրանցված չլինելը:
